نسخه ی  درد...

آرزو پژمرده....

خاطره ها مرده....

با شما می گویم که نمک پاش دل زخمی من باز شدید!

نسخه ای پیچیدید که خود صد درد است...

آتشی آوردید که چون یخ سرد است....

آتش گرم که گفتید این بود؟

نسخه ی درد که گفتید این بود؟

                                              ******

به کلامی دل ما میشکند می دانی...

تو کلام افزون کن!

آب چشمان مرا چون خون کن!

تو که همچون سنگی!

شیشه ی قلب مرا بشکستی...

حال هم لطفی کن!

شیشه ی عمر و امید و هدفم را بشکن!

خرد کن تا نتوان چسباندش!

با شما میگویم که نمک پاش دل زخمی من باز شدید!

                                                                ۱۳ خرداد-۹:۰۵

سلام...

وقتی شعر خودم رو توی وب یکی دیگه میبینم که به نام خودش !!!!!!

گذاشته شده نمی دونم چی بگم..

آقا یا خانم همصدا با آدرس

http://bighararihaye -del.persianblog.com/

راحت باش!