بوی مرگی آشنا پیچید باز...

                                    بوی تکراری ِ خاطرمردگی...

بوی زردی و ضرر بر یاس ها ...

                                       بوی یک گلدان پر از پژمردگی...

                                    *****

بوی بوستانی عظیم و بی خبر...

                                   بوی تند خون تیره بر تبر...

تبر تیره...تیز خشم وبس پلید...

                                    غنچه غنچه گل به گلدان بر درید...

آه  ِ صد پروانه را نشنید او...

                                     باغبان ِ باغ...بس رنجید او...

گل به پیش چشم سنبل کشت...کشت...

                                      تا پر بلبل بریزد مشت...مشت...

۱ شهریور  ـ  ۱۷:۰۱