تبليغاتX
کابین 371

خط خطی

 

شب و تنهایی  و ممتد  ِ سکوت

...

روی دیوار قدیمی همه خاطره ها

خط خطی ِ تو

پر رنگ !

            بی تردید !

                           سرد و سیاه !

پشتش ...

 

هرچه خوبی بود تو سوزاندی !

آرزو ها همه خاکستر شد !

چشمه ی مهر به قلبت خشکید !

چشم های من  ِ تنها   تر شد !

 

عاقبت ماند فقط :

                من و دیوار ونگاهی که پر از حسرت توست !

حرف دیوار این بود :

                             کاش می شد با اشک

                            خط خطی ها را شست !

 

 

 

۵ آبان - ۲۲:۲۳

 

+ نوشته شده در شنبه 12 آبان1386ساعت 17:13 توسط نوید ساجدی |