تبليغاتX
کابین 371 - خواب مردگی

خواب مردگی


 

 

از شاعرانگی بالش تا خواب آلودگی اش

 

 با یاد تو بازی می کنم....

 

من هر شب چهل تکه دشنامم!

 

همخوابگانم را راضی میکنم !

 

مرا تو دوخته ای ...

 

روی خودم می افتم...

 

 

خواب مردگی ...

                                               

                اگر باشد ..._ که نیست ... _

 

 

هر شب انگار نگاه  ِ تو را دود میکنم  ،

 

سرم سنگ می شود ،

 

                همه جا بیرنگ میشود ،

 

                                           جنگ می شود ...

 

انگار تخت دو متری ام تنگ می شود !

 

نه !

 

من شب ها باد میکنم ،

 

به لطف تان غمباد میکنم .

 

هم بستر مرگ می شوم .

 

تو را یاد میکنم !

 

_ او می خواهد از من _

 

 

 

 

من و مرگ و چهل تکه ای که تو دوخته ای ...

من  و مرگ و خاطره ی تو ... که سوخته ای !

 

 

عشق بازی  ِ مرگ ما

 

 تا ... 

            تا ...

 

 

 

 

 

 

 

  ۵ دی       ۰۰:۱۰

 

+ نوشته شده در پنجشنبه 12 بهمن1385ساعت 10:11 توسط نوید ساجدی |